Yazoo

Nadat Vince Clarke zijn de groep DEPECHE MODE de rug heeft toegekeerd zoekt hij eind 1981 opgefrist en wel contact met zijn vroegere schoolgenote Alison Moyet, (Alf voor vrienden). Hij weet dan dat ze op zoek is naar een op te richten band. Alison Moyet heeft al sinds jaar en dag r&b gezongen in allerhande bands. Haar stem is warm en bluesy en eigenlijk zoekt ze een nieuwe bluesband, als Vince Clark haar vraagt. Toch hapt ze toe: het lijkt een eenmalige samenwerking. Maar al tijdens de opnames van ‘Only You’, de eerste single, raakt het tweetal dermate geestdriftig over de resultaten dat tot vaste samenwerking wordt besloten.

Zo wordt Yazoo geboren, de naam afkomstig van een oud Amerikaans blues-label. De intrigerende combinatie van Vince Clark’s computergestuurde elektronica en Alison Moyet’s ongeremde gruis en passie stuurt aan op een regelrechte Top 10-hit in hun vaderland. De tweede single ‘Don’t Go’ herhaalt deze prestatie moeiteloos, en ook de derde single “situation” gaat als warme broodjes over de toonbank van de platenboer, ditmaal ook in de Verenigde Staten, waar de groep na een door genoemd blueslabel gewonnen kort geding over het gebruik van de naam Yazoo als Yaz te boek staat.

De elektronische pop van Yazoo heeft een bluesy soul en is verre van koud en afstandelijk. Het album “UPSTAIRS AT ERIC’S” laat in al zijn veelzijdigheid horen waar dit toe leidt, al verslikt met name Vince Clarke zich af en toe in zijn experimenteerdrift. Toch houdt de combinatie niet lang stand. Na nog een tweetal hits in de vorm van ‘The Other Side Of Love’ en het prachtige ‘Nobody’s Diary’ ziet Vince Clarke zich andermaal opboksen tegen de druk van publiciteit en succes, en wordt Alison Moyet’s heimwee naar de blues haar te machtig. In mei ’83 kondigt het duo aan ermee te stoppen. Het kort daarna verschijnende album “YOU AND ME BOTH” is een waardig slotakkoord.