Thomas Dolby

Thomas Dolby wordt in oktober ’58 geboren in de Egyptische hoofdstad Caïro. Zijn vader is archeoloog en Thomas reist met hem mee door het cultuurrijke Europa. Hij leert de pianotoetsen beroeren en komt in aanraking met de jazz; de popmuziek gaat in grove lijnen aan hem voorbij. Pas als hij in Londen woont en de punk in ’76 losbarst, raakt hij geïnteresseerd, hoewel zijn smaak op zijn zachtst gezegd verfijnd blijft. Groepen als Television en Talking Heads stimuleren hem om verder te gaan in de muziek. Hij begint fragmentarische ideeën aaneen te rijgen tot flarden van songs, maar echte nummers schrijft hij nog niet; liever concentreert hij zich op het gebruik van elektronica. Met een zelfgebouwde P.A.-installatie verhuurt hij zich als geluidsman aan bands als The Fall en The Passions en komt zo in aanraking met Buggles-oprichter Bruce Woolley, die hem vraagt toe te treden tot zijn Camera Club, welk aanbod hij gretig aanvaardt.

De groep flopt, maar Thomas heeft de smaak te pakken; hij completeert zijn songs en schrijft voor Lene Lovich de single New Toy. Zijn talenten blijven niet onopgemerkt; zijn muzikale hulp wordt gevraagd door uiteenlopende artiesten als Joan Armatrading en Foreigner en zelf gaat hij in ’81 spelen in de studioformaties Low Noise en Fallout Club. Met Low Noise neemt hij de single Jungle Line (een Joni Mitchell-compositie) op en met Fallout Club de samen met zanger Trevor Herion geschreven Dream Soldiers en Wonderlust.

Tussen de bedrijven door start hij een solocarrière. De eerste Dolby-single, Urges, verschijnt in februari ’81, gevolgd door het nummer Airwaves op de verzamelcassette From Brussels With Love, de single Europa & The Pirate Twins en tenslotte “THE GOLDEN AGE OF WIRELESS”, in mei ’82 uitgebracht op het eigen Venice In Peril-label. Dolby’s muziek is intelligent en fantasierijk, vol computergestuurde synthesizers, maar ook met verfijnd handwerk, in fraaie balans bijeengebracht. De door Dolby met een onmiskenbare Bowie-intonatie gezongen teksten concentreren zich rond thema’s als reizen, lucht, vliegtuigen en radio’s, en bezorgen hem het image van een wat wereldvreemde, muzikale wetenschapper.

Na de single Windpower breekt Dolby voorjaar ’83 met het sterke She Blinded Me With Science plotsklaps door naar een groot publiek; hij haalt er de Amerikaanse Top 5 mee en staat, schuchter als hij is, ineens in het middelpunt der belangstelling. Na die klap wordt dan ook een tijdlang niets meer van hem vernomen. Dolby werkt rustig en secuur verder aan wat zijn tweede (uitstekende) elpee gaat worden, “THE FLAT EARTH”, vooruitgelopen door de single Hyperactive.

Het is opnieuw een zeer verzorgde en evenwichtige opvolger van “THE GOLDEN AGE OF WIRELESS”, waarin vage synthesizer-vegen en sterke melodieën de toon zetten. Ook zijn live-optredens, waaronder in Nederland, worden goed ontvangen. Alle nuances in Dolby’s muziek, zowel de romantische als de humoristische, worden vlekkeloos naar voren gebracht, mede met behulp van twee ronde videoschermen aan weerszijden van het podium.

De elpee opvolgende singles als I Scare Myself en Dissidents maken echter, (hoe goed ook), weinig indruk op het hitgevoelige grote publiek. Van Dolby wordt aan het platenfront weinig meer vernomen, totdat zijn naam voorjaar ’85 weer opduikt. Hij produceert de tweede elpee van het Britse Prefab Sprout en schijnt betrokken te zijn bij de nieuwe elpee van de Amerikaanse Joni Mitchell.