Simply Red

Engelse popsoulformatie die uitgroeit tot een van de populairste acts van Europa. De centrale man in Simply Red is de roodharige zanger Mick Hucknall. Op zijn veertiende verzamelt hij uitsluitend soulplaatjes en dan met name de meer obscure danssoul uit de jaren zestig, die in zijn geboorteplaats Manchester altijd sterk heeft gefloreerd. Wat later krijgt hij daarnaast serieuze belangstelling voor reggae en de jazzgroten. Hucknall heeft smaak en beschikt bovendien over een uiterst fraaie, expressieve stem. Zijn eerste professionele groep, The Frantic Elevators, richt hij op in ’77, nadat hij de Sex Pistols en de Buzzcocks heeft zien spelen. De stijl van de Elevators is wel eens omschreven als een kruising tussen de Buzzcocks en Captain Beefheart. De groep houdt het drie jaar uit. Na een jaar van constante bezettingswisselingen is Simply Red begin ’85 een feit.

De ritmesectie, die bestaat uit Tony Bowers (bas) en Chris Joyce (drums), is afkomstig uit The Durutti Column. Live maakt de groep een dermate sterke indruk dat ze al na een handvol optredens een platencontract krijgt bij Elektra en aan topproducer Stewart Levine wordt gekoppeld. Hun debuutsingle is Money’s Too Tight (To Mention), een cult-dansvloerkraker van The Valentine Brothers.

Het debuutalbum “PICTURE BOOK” valt op door een vakmatige mengeling van danssoul, ballads, jazzy trekjes en hier en daar sociaal engagement. De plaat blijkt uitermate succesvol en wordt getrokken door de internationale hit “Holding Back The Years” (o.a. nummer 1 in de Verenigde Staten), dat oorspronkelijk op het repertoire van The Frantic Elevators staat. Voorafgegaan door de single The Right Thing is “MEN AND WOMEN” een veel steviger en minder pretentieus klinkende dansplaat, waarvoor Hucknall enige songs schrijft met Lamont Dozier en die een opvallende cover bevat van Cole Porters Everytime We Say Goodbye. Gitarist Sylvan Richardson wordt vervolgens vervangen door Aziz Ibrahim, terwijl de reeds als gasten aan “MEN AND WOMEN” bijdragende zangeres Janette Sewell en saxofonist Ian Kirkham aan de groep worden toegevoegd. Omdat Hucknall achteraf niet zo tevreden is over de door Alex Sadkin gedane productie van “MEN AND WOMEN”, wordt voor “A NEW FLAME” opnieuw Stewart Levine aangetrokken.

De samenwerking met Lamont Dozier wordt voortgezet, hoewel “A NEW FLAME” een wat routineuze indruk maakt. Een cover van de door Harold Melvin & The Blue Notes beroemd gemaakte soulklassieker If You Don’t Know Me By Now betekent echter wel de tweede Amerikaanse nummer 1-hit voor Simply Red.