Killing Joke

Londense band, die in juni ’79 wordt opgericht door ex Matt Stagger-leden Jaz Coleman en Paul Ferguson. Het tweetal heeft dezelfde ideeën over een nieuwe groep, waarna Geordie Walker als gitarist wordt aangetrokken middels een advertentie in het Britse blad Melody Maker. Na lang zoeken wordt Martin ‘Youth’ Glover, die akelig veel op wijlen Sid Vicious lijkt, als bassist aan de groep toegevoegd en kan Killing Joke beginnen. Zoals de naam al doet vermoeden maakt het kwartet een cynisch en keihard soort muziek die rechtstreeks uit de punkschool lijkt geklapt en waarin geen plaats is voor grapjes. Het is muziek als een duidelijke levenshouding, die vol agressie en afweer zit, vol wanhoop en onmacht. In een zware vlucht scheren de boodschappen over en de songs staan vaak bol van de sombere toekomstverwachtingen.

In ’79 brengt het viertal op het eigen Malicious Damage-label de 10 inch-EP Are You Receiving/Nervous System/Turn To Red uit, nummers waarin de punkinvloed en directe eerlijkheid gecombineerd zijn met een metaalachtig soort funk. Er volgen de singles Wardance/Psyche en Requiem/Change, waarna de debuutelpee “KILLING JOKE” volgt.

De plaat vormt een uitstekende introductie tot de bezeten belevingswereld van Killing Joke. Halverwege ’81 verschijnen de single “Follow The Leaders” en het evenals door de band zelfgeproduceerde “WHAT’S THIS FOR…!” waarop de groep haar heavy metal/funk naar een nóg zwartgalliger niveau tilt en doorsnijdt met hypnotiserende dubs en discobeats. Maar dan gaat het langzaam aan mis met Killing Joke. Volgend op interne ruzies neemt zanger Coleman begin ’82 de benen naar IJsland, waar hij zich aansluit bij de occulte groep Theyr, van wie in maart het sterk aan Killing Joke verwante “OUTSIDE THE GATE” verschijnt. Coleman doet op deze plaat niet mee, maar is daarentegen nog wel te horen op de twee maanden later uitkomende “REVELATIONS”.

De elpee, genoemd naar het Boek der Openbaringen van de apostel Johannes, klinkt over het algemeen vervelend, alsof de groepsleden er zelf al niet meer in geloven; de manische bezetenheid is er vanaf. Niet veel later stapt ook Geordie op de boot naar IJsland, op een al even geheimzinnige missie. In een telefonische verklaring laat Coleman weten dat Geordie en hij een club voor ‘barbaarse’ muziek openen in Reykjavik.

Na een paar maanden is het tweetal echter weer terug op Britse bodem, waar slagwerker Paul zich weer bij hen voegt nadat bassist Youth zijn eigen groep Brilliant is gestart. Diens opvolger in Killing Joke wordt Paul Raven, die voor het eerst te horen is op de single Birds Of A Feather, welke in oktober ’82 uitkomt. Begin december volgt de live 10 inch-elpee “‘HA’ KILLING JOKE LIVE”, een product waarop Killing Joke ondanks de hulp van producer Conny Plank bewijst tot werkelijk niets grappigs meer in staat te zijn. Een koerswijziging lijkt noodzakelijk en een eerste voorzichtige stap volgt met het album “FIRE DANCES”, waarop de lawaaiige metaalpunk iets aan banden wordt gelegd d.m.v. een doorzichtiger produktie. Tevens is de thematische nadruk verlegd van nihilisme naar feestelijke rituelen en uitzinnige krijgsdansen, maar al met al weet de plaat niet te overtuigen.

Op het album “NIGHT TIME” zijn echter ook de composities sterker, met navenant resultaat: het nummer “LOVE LIKE BLOOD” wordt een grote hit. Op het album “NIGHT TIME” staat ook (naar mij persoonlijke mening)het ultieme jaren 80 nummer “EIGHTIES”. Ook in ons land en Killing Joke wordt door menig discjockey bijgezet in het rijtje ‘nieuwe Engelse gitaargroepen’. Diezelfde jocks zien op de diverse videoclipkanalen echter direct weer andere snel opkomende bandjes, en Killing Joke blijkt, voor hen althans, een eendagsvlieg. De groep lijkt terug te zijn bij af: een cultband met een elpee “BRIGHTER THAN A THOUSAND SUNS”, die niets meer dan een herhalingsoefening van “NIGHT TIME” betekent, alleen opgepikt door een kleine nieuwe kern fans. Na de elpee “BRIGHTER THAN A THOUSAND SUNS” wordt er in de jaren 80 nog 1 album uitgebracht, “OUTSIDE THE GATE”, die weinig tot niets doet. In 1988 werd de band ontbonden, maar in 1990 komen ze weer bij elkaar.